Magnez (Mg, łac. magnesium) - pierwiastek chemiczny, metal ziem alkalicznych (druga grupa główna układu okresowego). Izotopy stabilne magnezu to 24Mg, 25Mg oraz 26Mg.

Magnez po raz pierwszy został uznany za pierwiastek przez Josepha Blacka, zaś wyodrębniony w formie czystej w 1808 roku przez Humphry’a Davy’ego. Jako pierwszy polską nazwę – magnez – zaproponował Filip Walter.

Występowanie

Magnez jest jednym z najpospolitszych pierwiastków, występuje w skorupie ziemskiej w ilości 2,74% pod postacią minerałów: dolomitu, magnezytu, kizerytu, biszofitu, karnalitu, kainitu i szenitu. W wodzie morskiej występuje w ilości około 1200 ppm, w postaci roztworu soli Mg2+.

Produkty spożywcze, będące najlepszymi źródłami magnezu (w 100g produktu):

  • pestki dyni – 520 mg
  • kakao gorzkie – 420 mg
  • koper – 377 mg
  • natka pietruszki – 291 mg
  • migdały – 257 mg
  • soja – 250 mg
  • kasza gryczana – 218 mg
  • orzech włoski – 130-190 mg
  • fasola biała – 169 mg
  • jabłka ze skórką – 104 mg
  • yerba mate – 57 mg
  • czekolada

Właściwości chemiczne

Magnez metaliczny dość łatwo utlenia się na powietrzu, ale podobnie jak w przypadku glinu, proces korozji magnezu jest zatrzymywany przez pasywację. Oczyszczony z nalotu tlenku magnez metaliczny bardzo łatwo i dość gwałtownie (lecz o wiele wolniej niż metale alkaliczne) reaguje z wodą tworząc wodorotlenek.

Kationy Mg2+ należą do V grupy kationów.

 źródło: Wikipedia.pl (http://pl.wikipedia.org/wiki/Magnez)

Analiza jakościowa

1) Reakcje z wodorotlenkiem sodu

Silne zasady wytrącaj z roztworów zawierających jony magnezu biały, galaretowaty osad wodorotlenku magnezu nierozpuszczalny w nadmiarze odczynnika.
 


Wodorotlenek magnezu rozpuszcza się w rozcieńczonych kwasach i w roztworach soli amonowych.
 

2) Reakcja z amoniakiem

Jony magnezowe reagują z amoniakiem tworząc trudno rozpuszczalny wodorotlenek magnezu.
 


3) Reakcje z fosforanami

Fosforany wytrącają z obojętnych roztworów biały, kłaczkowaty osad.
 


W obecności jonów amonowych, w środowisku słabo zasadowym wytrąca się biały, krystaliczny osad ortofosforanu(V) amonu i magnezu.